Parla- Tunç İLKMAN

Posted by Ayça on Eylül 09, 2017 in

“Sen,” dedi Parla, “bir balina var, ona benziyorsun.”

Onun hakkında düşündüğüm onca güzel şeye karşın beni bir balinaya benzetmiş olmasına darılmıştım.

“Bu çelimsiz hâlimle mi?” diye sordum imalı.

“Elbette görünüş olarak demiyorum. Yalnızlık olarak…”

Sonra o balinayı anlattı bana. Erkek balinalar şarkı söyleyerek eş ararlarmış. Bunu da dişi balinaların duyma eşiği olan 12-25 hertz aralığında yaparlarmış. Ancak bir erkek balina keşfetmiş denizbilimciler, şarkısını 52 hertz gücünde söylüyormuş bu balina.

“Yazık, değil mi?” dedi, “Daha gür söylerse daha çok duyulur sanıyor.”

Kafamla onayladım.

Hâliyle hiçbir dişi balina duyamıyormuş bu şarkıyı. Zavallı balina, şarkısını 33 yıldır tek başına, şu an bile söylemeye devam ediyormuş. Ona “dünyanın en yalnız balinası” adını vermişler.

“Demek beni ona benzettin, öyle mi?” diye sordum Parla'ya.

“Evet, senin de bir şarkın var kimsenin duymadığı. Ama...” diye ekledi, “Ben duydum işte!”

 (Tanıtım Bülteninden)

Yazar:Tunç İlkman

Yayınevi: Olimpos Yayınları

Editör : Büşra Kanoğlu
Kapak Tasarımı : Sevil Şener

Sayfa Sayısı : 176

İlk Baskı Yılı : 2017

Ne olduğunu anlamak için uzun uzun düşündüğüm ve teoriler ürettiğim kitabın yorumuyla karşınızdayım.

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

Parla, Tunç İlkman'ın Herkesleşme’den sonra okuduğum ikinci kitabı ve ben yazarın yazdığı karakterleri sevemiyorum maalesef. Herkesleşme kitabında da karakterden nefret etmiş, sonunda kendimi kandırılmış hissetmiştim.Bu yüzden kitaba başlamadan önce her türlü sona kendimi hazırlamaya çalıştım.

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

Yazar arka kapak yazısında kitabın konusuyla ilgili  bilgi vermemiş ve bende size çok fazla bilgi vermek istemiyorum. Sizin içinde sürpriz olsun ama karakterlere değinmeden geçmeyeceğim elbette.

Güney karakteri bencil ve kıskanç bir karakter. Her insanın içinde böyle bir taraf olduğuna inanıyorum fakat bazılarımız bu duyguları bastırmayı başarıp yerini sevgi, fedakârlık, merhamet gibi duygularla doldurabiliyorken bazılarımız ise bunun esiri oluyoruz. Ve bence Güney bu duygulara aşkla karıştıracak kadar tutsak olmuş durumdaydı. 

Sonrasında yaşadığı pişmanlıklar- ne kadar pişman ya da pişman mı bundan da emin değilim.- maalesef hiçbir şeyi telafi edemezdi.

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

Parla ya da Luna karakterleri hakkında çok fazla bir şey söylemek istemiyorum çünkü bu da okuyup sizin çözmeniz gerek bir gizem olarak kalmalı bence. 

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

Kitapta çok fazla devrik cümle olması beni biraz rahatsız etmiş olabilir ama onun dışında akıcı, kolayca okunabilen bir kitaptı.

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

Yazar kitaba gizem katmış, okurken şaşıracak hatta şok olacaksınız dedim demesine de öyle bir gizem katmış ki sonunda bile çözemiyorsunuz. Kitaptaki ipuçlarını birleştirip bir sona ulaşmanız gerek ki bence oldukça zekice bırakılmış ipuçlarıydı bunlar. Fakat bizden kaçmaz elbette.

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

Kitabı okumanızı tavsiye ederim. Okuduktan sonra yaşadığınız şoku ya da kafa karışıklarını da benimle paylaşabilirsiniz.

Kitaptan Alıntılar

"Oysa ben yalnız seni diledim, yıldız kaymayan gecelerde de!"

"İyi ki kalbimiz içimizde, demişti güneşin doğmasına yakın. Dışarıda olsaymış onca yarasıyla insan içine çıkmaya utanırmışız çünkü."

"Sözcükler... Yaralayan da, merhemi süren de onlardan başkası değil."

"Bir yanlışa gönülden inanmak, onu doğru yapmıyormuş. Bilmiyordum."

"Çünkü ben zamanında tüm mucizeleri küstürdüm kendime, onlara inanmayarak. Hayal kırıklıkları kadar bile inanmayarak küstürdüm her birini tek tek. O yüzden güneş açtı mı bahar geldi sanmam öyle kolay kolay."

"Çünkü geceler sır tutmayı bilir."

"Aşk konmayı değil, uçmayı öğretir bir tek. Bu yüzden sonu düşmektir."

"Geçmiş bir bavul değildir. Onu bir garda unutarak çıkaramazsın hayatından. Gölgen gibi takip eder seni. Uykunda bile rahat bırakmaz."

"Ve birini tanımak adını değil, acısını bilmekten geçiyordu."

"Sözcükler... Yaralayan da, merhemi süren de onlardan başkası değil. Tabi doğru şekilde uç uca eklenebilirlerse."